သဗၺညူ ဗုဒၶ

Good Words


ဒီဆုိဒ္ရွင္၏ စိတ္ရင္းနဲ႔ ဆႏၵ


ကိုယ္ေရးရာဇဝင္

My Photo
ဘဝဆုိတာ အၿမဲတမ္း ေျပာင္းလဲေနတယ္...၊ အမွန္တရားကလဲ ကမၻာပတ္ဖို႔ သူ႔ဖိနပ္ေလးကုိ ရွာေနတုန္းပဲ...

ရက္စြဲ

နာရီ

Followers

ဘဝသံသရာ

ဘဘ ဦးသုခ၏ .."ဘဝ သံသရာ''

ေမသက္ထားေဆြ...စႏၵကိႏၷရီ ဇာတ္ေတာ္ပါ

ေမသက္ထားေဆြ၊ ျမန္မာ့ေၾကြးေၾကာ္သံ

ေမသက္ထားေဆြ.ဂ်ပန္ျပည္ကို ေရးတဲ့စာ

ျမင့္ျမတ္သူ.. ေဖေဖသာဓုေခၚပါ

ဗုဒၶ၏ ဓမၼ အမွန္တရားကုိ ေတြ႔ျမင္ခဲ့သူ

ငါ အုိသြားေသာအခါ (အုိပယ္)

သူတို႔လို ရႊင္ျမဴးႏိုင္ပါေစ...

စမ္းေရအိုင္ထဲမွာ အလြမ္းေျပ ထိုင္ေနခ်င္လုိက္တာ

တို႔ဘဝလဲ မင္းတုိ႔လိုပါပဲေလ

ေလ့လာဖြယ္ရာ ဆုိက္မ်ား

/>

Sunday, August 18, 2013

PostHeaderIcon တခ်ိန္တုန္းက " မိန္းမ ''

ေရးထားတဲ့ စာေလးေကာင္းတယ္ ဘဝတေလွ်ာက္လံုး မိန္းမတေယာက္ကို
လက္တြဲဖို႔ စဥ္းစားထာားေသာ ေယာက္်ားမ်ား၊ အိမ္ေထာင္ရွင္ ေယာက္်ားမ်ား
အစအဆံုး ဖတ္သင့္တဲ့ သင္ခန္းစာေလးပါ။







"တခ်ိန္တုန္းက" " မိန္းမ"

************************************
တေန႔မွာ......
တိမ္ျပာHotel ရဲ႕ စားေသာက္ခန္းထဲကို ဧည့္သည္ႏွစ္ေယာက္ဝင္လာတယ္။ တံခါးဖြင့္သံ
ၾကားေတာ့ အျဖဴေရာင္အက်ၤ ီေပၚမွာ နက္ျပာေရာင္ကုတ္ နက္ျပာေရာင္ စကပ္တို ဒူးဖံုးနဲ႔
စားပြဲထိုး မိန္းကေလးက လွမ္းၾကည့္လိုက္တယ္။
"မဂၤလာပါ ... " စားပြဲထိုး မိန္းကေလးက ခ်ိဳျမတဲ့ ႏႈတ္ဆက္သံႏွင့္အတူ ရိုေသစြာ ခါးကိုင္း
လိုက္တယ္...။
ဝင္လာတဲ့ ဧည့္သည္ေတြက က်ားမ တတြဲျဖစ္တယ္ အသက္ ၄ဝ အရြယ္ေလာက္ရွိၾကမယ္။

ဝတ္ထားတာ သန္႔သန္႔ျပန္႔ျပန္႔ပဲ..။ မိန္းမႀကီးကေတာ့ ဘာမွမပါဘူး။ ေရွ႔က ဝင္လာတယ္။
ေယာက္်ားႀကီးကေတာ့ ခရီးေဆာင္အိပ္အနီႀကီးကို ဘီးလိမ့္လို႔ဆြဲလာတယ္။ အလည္အပတ္ ခရီးထြက္လာတဲ့ လင္မယားျဖစ္ဖို႔မ်ားတယ္...။
 
စားပြဲထိုးမိန္းကေလးက ဦးေဆာင္ၿပီး စားပြဲတခုမွာ ေနရာေပးလိုက္တယ္။ Hotel က
5 star hotel ျဖစ္လို႔ စားပြဲႀကီးေတြက ကၽြန္းစားပြဲဝိုင္းႀကီးေတြ အိမ္တြင္း အလွဆင္ထားတဲ့
မီးဆိုင္းေတြနဲ႔ hotel ရဲ့ စားေသာက္ခန္းဟာ ခန္းနားလွပေနတယ္...။
ထုိင္ခုံမွာ ထိုင္ၿပီးေတာ့ စားပြဲထိုးမိန္းကေလးက စားေသာက္ Menu ကဒ္ကို ၿပံဳးၿပီး
လွမ္းေပးလိုက္တယ္...။
ေယာက္်ားႀကီးက ကဒ္ကို လွမ္းယူၿပီး မိန္းမႀကီးကို ထိုးေပးလိုက္တယ္...
"မင္း... ဘာစားခ်င္လဲ၊ မွာလိုက္.."
မိန္းမႀကီးက ကဒ္ကို ၾကည့္ေတာင္မၾကည့္ဘဲ စားပြဲထိုးမိန္းကေလးကို တခ်က္ၾကည့္ၿပီး
"ကၽြန္မတို႔ကို ဖက္ထုပ္အရည္ေဖ်ာ္ တပြဲေပးရင္ ရၿပီ..."
စားပြဲထိုး မိန္းကေလး တခ်က္တန္႔သြားတယ္။ ဘယ္တုန္းကမွ မရွိခဲ့ဖူးဘူး။ တိမ္ျပာ Hotel

လာၿပီး ဖက္ထုပ္မွာစားတယ္?. ၿပီးေတာ့ ဒီမွာလဲ မရွိဘူး။ နားၾကားမ်ား လြဲသလား ဆိုၿပီး မိန္းမႀကီးကို ေမးခြန္းမ်ားစြာ ပါတဲ့ အၾကည့္နဲ႔ ေၾကာင္ၾကည့္ေနမိတယ္။ မိန္းမႀကီးက
ေနာက္တေခါက္ ထပ္မွာလိုက္တယ္...။
ေယာက်္ားႀကီးက စကားေျပာလာေတာ့တယ္.." ဘာလို႔ ဖက္ထုပ္ျပဳတ္ကို စားမွာလဲ?.၊
ပိုက္ဆံ မရွိတာမွ မဟုတ္တာ"
မိန္းမႀကီး ေခါင္းခါၿပီး " ကၽြန္မ ဖက္ထုပ္ပဲ စားမွာ!" ေယာက္်ားႀကီးက တခ်က္တန္႔ၿပီး
စားပြဲထိုး မိန္းကေလးရဲ႕ အံ့ၾသတဲ့ အၾကည့္ေတြကို အားနာနာနဲ႔ "ညီမ .. အကိုတို႔ကို
ဖက္ထုပ္ႏွစ္ပြဲေပးပါ"
" မဟုတ္ဘူး တပြဲတည္း ယူမွာ" မိန္းမႀကီးက ခပ္တည္တည္နဲ႔ ေျပာတယ္..။
ေယာက္်ားႀကီး ေၾကာင္သြားတယ္။ တပြဲတည္း ဘယ္လိုစားမလဲ... မိန္းမႀကီးက
"ရွင္ ကတိေပးထားတယ္ေလ၊ ဒီတရက္ကို တေန႔လံုး ကၽြန္မစကားပဲ နားေထာင္မယ္ဆို.."
ေယာက္်ားႀကီး ဘာသံမွ ထြက္မလာေတာ့ဘူး...။
ကၽြန္းကုလားထိုင္ကို မွီၿပီး လက္ပိုက္ေနလိုက္ေတာ့တယ္။ စားပြဲထိုး မိန္းကေလးမ်က္ႏွာမွာ မခ်ိၿပံဳးေလး ျဖတ္ေျပးသြားတယ္။ အေတြးထဲမွာ {ဒီမိန္းမ ကပ္စီးနည္းတာလဲ လြန္လြန္း
ပါတယ္။ Hotel စားေသာက္ခန္းမွာ ထမင္း လာစားတာ ဖက္ထုပ္မွာတဲ့ အျပင္ ၁ ပြဲကို
၂.ေယာက္ စားအံုးမယ္တဲ့} မိန္းမႀကီးကို မဲ့ၿပီး...
"ေတာင္းပန္ပါတယ္ရွင့္...ကၽြန္မတို႔ hotel မွာ ဖက္ထုပ္မေရာင္းလို႔ပါ..။ အကိုတို႔ အမတို႔
စားခ်င္တယ္ဆိုရင္ လမ္းမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က လမ္းေဘးဆိုင္ေလးမွာ စားလို႔ရပါတယ္ !"   
မိန္းမႀကီးက မယံုစြာနဲ႔ "ဘယ္လိုျဖစ္လို႔ ဖက္ထုပ္ မေရာင္းတာလဲ ? နင္က မွာတာနည္းလို႔ မေရာင္းခ်င္တာလား..? လူကို အထင္ေသးတာလား..?"
ဒီအခ်ိန္မွာ.. Hotel သူေ႒း ဦးဝင္းစိန္ round လွည့္လို႔ စားေသာက္ခန္းထဲေရာက္လာတယ္။ မိန္းမႀကီးေျပာေနတာကို သူၾကားတယ္။ စားပြဲထိုး မိန္းကေလးကို လက္ယက္ၿပီး လွမ္းေခၚ
လိုက္တယ္။
စားပြဲထိုးမိန္းကေလးက ေဒါသသံေလးနဲ႔ "သူေ႒း သူတို႔က ဒီမွာလာၿပီးဖက္ထုပ္ကို မရမက
မွွာေနတယ္..။ တမင္ လာေႏွာက္ယွက္ေနတယ္ ထင္တာပဲ ".။
ဦးဝင္းစိန္ ၿပံဳးၿပီး လက္ကာျပလိုက္တယ္။ သူလဲ အံ့ၾသေနတာပဲ၊ ဒီလင္မယားရဲ႕ဝတ္ထားပံု
ၾကည့္လိုက္ရင္ ထမင္းမစားႏိုင္တဲ့ပံု မေပၚဘူး။ တခုခု ထူးျခားေနလို႔ ျဖစ္ရမယ္။ ဘာပဲျဖစ္
ျဖစ္ေလ စီးပြားေရးက ကိုယ့္ဆီလာေနမွေတာ့ အျပင္ကို တြန္းထုတ္ေနရင္ သဘာဝမက်
လွဘူး။
စားပြဲထိုးမိန္းကေလးရဲ႕နားနား ကပ္ၿပီး "နင္ ဖက္ထုပ္ တပြဲ သြားဝယ္ေပးလိုက္ပါ။ ဘယ္
ေလာက္ဝယ္ရလဲ၊ ေဘလ္ရွင္းတဲ့အခါ အျမတ္ ပိုထည့္လိုက္ေပါ့." ေျပာၿပီးတာနဲ႔ သူက
ကုလားထိုင္တခု ယူၿပီး ဘာေတြဆက္ျဖစ္မယ္ဆိုတာ ေစာင့္ၾကည့္ေနလိုက္တယ္...။

သိပ္မၾကာလိုက္ဘူး။ စားပြဲထိုးမေလး မီးခိုးတလူလူ ထြက္ေနတဲ့ ေၾကြပန္းကန္လံုးႀကီး တခုကို
အဝတ္ခံၿပီး ယူလာတယ္။ မိန္းမႀကီးရဲ႕ေရွ႕ကို ခ်ေပးၿပီး...
" အမတို႔ ၂ေယာက္ သံုးေဆာင္ႏိုင္ပါၿပီရွင္ "
ဖက္ထုပ္ပြဲကို ေတြ႔ေတာ့... မိန္းမႀကီးေပ်ာ္သြားတယ္။ သူမ မ်က္ႏွာကို ပန္းကန္လံုး အဝမွွာ
ထားၿပီး တခ်က္ ရွိဳက္ရွဴလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဇြန္းနဲ႔ ပန္းကန္ထဲက ဖက္ထုပ္ေဖ်ာ္ကို အသာ
အယာေလး ေမႊေပးေနတယ္။
ေယာက်္ားႀကီးက မ်က္လံုးျပဴးမ်က္ဆံျပဴးနဲ႔ မိန္းမကို ၾကည့္ေနတယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္က အံ့ၾသ
တဲ့ အၾကည့္ေတြ မ်ားစြာ ဒီဘက္ကို လွည့္လာေနတယ္။ အားလံုးကို သူ ဂရုမစိုက္ေတာ့ဘဲ။ တင္းတင္းမာမာ ေျပာလိုက္တယ္။
''မင္းကို ငါ တကယ္ နားမလည္းေတာ့ဘူးကြာ၊ ဒီေလာက္ ခရီးေဝးႀကီးလာတာ ဖက္ထုပ္တပြဲ စားဖို႔အတြက္ပဲလား?"
မိန္းမႀကီး ေခါင္းေမာ့လာတယ္ "ကၽြန္မ ႀကိဳက္လို႔ !"
ေယာက္်ားႀကီးက စားပြဲေပၚမွ Menu ကဒ္ကို ယူၿပီး "မင္းႀကိဳက္ရင္ မင္းစား ငါ တေနကုန္

လမ္းမွာ ဘာမွ စားခဲ့ရတာ မဟုတ္ဘူး။ ဗိုက္က ဆာေနၿပီ " သူလက္ကာၿပီး စားပြဲထိုးမေလးကို
ေခၚလိုက္တယ္။ ဟင္းေကာင္းေတြႀကီး ၆ မ်ဳိး ၇ မ်ဳိး မွာလိုက္တယ္။
မိန္းမႀကီးကေတာ့ ေအးေဆးပဲ။ ေယာက္်ား ဟင္းမွာၿပီးမွ စားပြဲထိုးမေလးကို သတိ

ေပးလိုက္တယ္။
" ညီမေလး သူ႔မွာ ပိုက္ဆံပါလား အရင္ေမးၾကည့္အံုး၊ မရွင္းဘဲ ထြက္ေျပးေနအံုးမယ္ "
စားပြဲထိုးမေလး ဘာဆိုလိုမွန္း မသိလိုက္ခ်ိန္မွာ ေယာက်္ားႀကီးက မ်က္ႏွာတခုလံုး နီလို႔
" ခ်ီးထုပ္ကြာ ဒီမိန္းမ သက္သက္ အရွက္ခြဲတာ ...ငါလား မရွင္းပဲ ထြက္ေျပးမွာ" ေျပာရင္း
ေဘာင္းဘီ အိတ္ေထာင္ထဲကို ႏိႈက္တယ္ "? အင္ ... ငါ့ ပိုက္ဆံအိတ္ေကာ ? "သူ ထၿပီးေတာ့
ရွာတယ္။ ဒီအိတ္ေထာင္ ႏိႈက္လိုက္၊ ဟိုအိတ္ေထာင္စမ္းလိုက္နဲ႔..။ အဲဒီအခါမွာ ဟမ္းဖုန္းပါ မရွိေတာ့ဘူးဆိုတာ သတိထားမိတယ္။ သူ ခဏ စဥ္းစားၿပီး... ေနာက္ဆံုး အၾကည့္ေတြက
မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ထုိင္ေနတဲ့ မိန္းမႀကီးဆီ ေရာက္သြားတယ္ ...။
မိန္းမႀကီးက ေအးေအးလူလူနဲ႔ " ရွင္ အလုပ္ရႈပ္ ခံမေနနဲ႔ ပိုက္ဆံအိတ္နဲ႔ ဖုန္းနဲ႔ မေန႔ညက
ကၽြန္မ ျမစ္ထဲ ပစ္လိုက္ၿပီ..ေတြ႔မွာ မဟုတ္ဘူး"
ေယာက္်ားႀကီး ေဒါသ ထြက္သြားတယ္ " မင္း ရူးေနၿပီလား"
မိန္းမႀကီးကေတာ့ မၾကားသလိုဘဲ ... ဖက္ထုပ္ ပန္းကန္ကိုပဲ ေမႊေနတယ္။
ေယာက်္ားႀကီး တခုခုကို သတိရလိုက္ေတာ့ ခရီးေဆာင္ အိပ္အနီႀကီးထဲ လက္နဲ႔စမ္း
တယ္။
မိန္းမႀကီးက ေအးစက္စက္ ေလသံနဲ႔ " ရွင္ ရွာမေနနဲ႔ေတာ့ ရွင့္နာရီ ၊ ကၽြန္မ လက္စြပ္ ရွိရွိ

သမွ် ကၽြန္မတို႔ ခရီးမွာ ပါလာတဲ့ တန္းဖိုးရွိတဲ့ ပစၥည္းမွွန္သမွ် ကၽြန္မ အားလုံုးကို ျမစ္ထဲ
ပစ္လိုက္ၿပီ၊ ကၽြန္မမွာ ပိုက္ဆံ ၅ဝဝ ရွိတယ္၊ ဒီ ဖက္ထုပ္ တပြဲစာေတာ့ ေလာက္မယ္ "
ေယာက်္ားႀကီး မ်က္ႏွာတခုလံုး ေသြးမရွိေတာ့တဲ့အတိုင္း ျဖဴသြားတယ္။ ကုလားထိုင္ေပၚ ထုိင္ခ်လိုက္သလား၊ ေျခပစ္ လက္ပစ္ ျဖစ္သြားသလား...။
မိန္းမႀကီးကို စိုက္ၾကည့္ၿပီး " မင္း တကယ္ရူးေနၿပီ၊ မင္းတကယ္ရူးေနၿပီ ! ငါတို႔ ပိုက္ဆံ မပါပဲ ဘယ္လို ျပန္မလဲ ? လမ္းခရီးက နည္းတာမွတ္လို႔..."
မိန္းမႀကီးက မပူမပင္နဲ႔ပဲ ..." ရွင္ ဘာစိတ္ပူေနတာလဲ ?.. ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္မတို႔မွာ ေျခ
ေထာက္ေတြ ပါေနတာပဲ၊ လမ္းေလွ်ာက္ျပန္လဲ ေလွ်ာက္ရင္းေလွ်ာက္ရင္း အိမ္ျပန္ေရာက္
မွာပါပဲ "
ေယာက္်ားႀကီး သက္ျပင္းခ်တယ္။ မိန္းမႀကီးက ဆက္ေျပာတယ္
" လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္၂ဝ ေလာက္တုန္းကလဲ... ကၽြန္မတို႔ ကုိယ္ေပၚမွာ ပိုက္ဆံတျပားမွ မရွိပဲလဲ အိမ္ေရာက္ေအာင္ ျပန္ခဲ့ၾကတာပဲ မဟုတ္လား ?"..။
ေယာက်္ားႀကီး ဒီစကားလဲ ၾကားေရာ...ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ အၾကည့္နဲ႔ ...
" မင္း... မင္း ... ဘာေျပာတယ္ ? " မိန္းမႀကီးက " ရွင္ မမွတ္မိေတာ့ဘူးလား ? "
သူေခါင္းခါ ေျဖတယ္။
မိန္မႀကီး သက္ျပင္းခ်ၿပီး " ၾကည့္ရတာ.. ဒီႏွစ္ေတြမွာ ပိုက္ဆံေလး ႏွစ္ျပား သံုးျပား ရွိလာ

ေတာ့ အရာရာကို ေမ့ပစ္လိုက္ၿပီေပါ့ ၊ လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ ၂ဝ တုန္းက ကၽြန္မတို႔ အလုပ္
လုပ္မယ္ဆိုၿပီး စုထားတဲ့ ေငြေလးနဲ႔ ခရီးေဝးကို ထြက္လာၾကတယ္၊ ပိုက္ဆံ အလိမ္ခံရလို႔
အေျခအေန မေကာင္းခဲ့ဘူး။ အိမ္ျပန္ဖို႔ စရိတ္ေတာင္ မက်န္ဘူး။ ဒီနားေလးေရာက္ေတာ့
ရွင္ ကၽြန္မကို ဖက္ထုပ္တပြဲ မွာေပးတယ္ေလ.။ ကၽြန္မ သိတယ္...၊  အဲဒီအခ်ိန္ ရွင့္မွာ
ပိုက္ဆံ ၅ဝ ပဲက်န္ေတာ့တယ္ "
ေယာက်္ားႀကီး ဒါေတြလဲ ၾကားေရာ ... တခ်က္ တြန္႔သြားတယ္။ ပတ္ဝန္က်င္ကို ေသခ်ာ
ၾကည့္တယ္ " ဒီ... ဒီ ေနရာက.... "
" ဟုတ္တယ္ ဒီေနရာပဲ ...ကၽြန္မ တသက္လံုး ေမ့လို႔ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက
ဒီေနရာေလးဟာ ဖက္ထုပ္ဆိုင္ေလး ဖြင့္ထားတယ္ေလ" ...
ေယာက်္ားႀကီး အသံတိတ္ ေခါင္းေလးငံု႔လို႔...၊ မိန္းမႀကီး တဖက္လွည့္ၿပီး စားပြဲထိုးမေလးကို
" ညီမ ... ပန္းကန္လံုး တလံုးေလာက္ေပးပါ "
စားပြဲထိုးမေလး လ်င္ျမန္စြာပဲ ပန္းကန္ အလြတ္တလံုး ယူလာေပးတယ္။ မိန္းမႀကီးက ပန္းကန္
ထဲက ဖက္ထုပ္ကို တဝက္စီ ခြဲထည့္လိုက္တယ္။ တပြဲကို ေယာက္်ားႀကီးေရွ႕ကို ျဖည္းျဖည္း
တြန္းပို႔ေပးတယ္.။ "စားလိုက္ပါ ..စားၿပီးရင္ အိမ္အတူ ျပန္က်မယ္ေလ...!"
ေယာက်္ားႀကီးက ေရွ႕မွာရွိတဲ့ ဖက္ထုပ္ တဝက္ကို စိုက္ၾကည့္ၿပီး.." ငါ မဆာဘူး "
မိန္းမႀကီးရဲ႕မ်က္ဝန္းထဲမွာ မ်က္ရည္စေတြနဲ႔ " လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ ၂ဝ တုန္းကလည္း ရွင္ဒီလိုပဲ
ေျပာခဲ့တာပဲေလ...ကၽြန္မကို ဗိုက္ဝေအာင္ စားေစခ်င္လို႔ ေျပာခဲ့မွန္း သိပါတယ္" ။
သူမ ေျပာၿပီး ပန္းကန္ထဲမွာ ကူးခက္ေနတဲ့ ဖက္ထုပ္ေတြကို စိုက္ၾကည့္ၿပီး အေတြးေတြထဲ
လြင့္ေမ်ာေနတယ္.။
ေယာက်္ားႀကီးက " နင္ဘာလို႔ မစားေသးလည္း ? "
မိန္းမႀကီး တခ်က္ရိႈက္ၿပီး " လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္၂ဝ တုန္းကလဲ ရွင္ဒီအတုိင္းပဲ ကၽြန္မကို
ေမးခဲ့တာပဲ၊ ကၽြန္မမွတ္မိေသးတယ္... ကၽြန္မ အဲဒီတုန္းက ေျဖခဲ့တာက..စားရင္ အတူ
တူစားမယ္၊ မစားရင္လဲ လံုးဝ မစားဘူး ...အခုလည္း အဲဒီ အေျဖပဲ..."
ေယာက်္ားႀကီး ဘာမွ မေျပာေတာ့ဘူး...။ ဇြန္းကို ေကာက္ကိုင္ၿပီး ဖက္ထုပ္ကို ခပ္တယ္။
ဘာေၾကာင့္မသိဘူး။ ဇြန္းကိုင္တဲ့ လက္က တအား တုန္ေနတယ္။ ဘယ္ႏွခါ ခပ္မိတယ္
မသိဘူး။ ဖက္ထုပ္က ဟင္းရည္ထဲကိုပဲ ျပန္ျပန္ ဆင္းသြားတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူ
ဖက္ထုပ္ တခုကို ခပ္ၿပီး ပါးစပ္ထဲ ပို႔လိုက္တယ္..။ ဝါးတယ္ စားတယ္.. ေနာက္တခုကို
ခပ္ၿပီး ပါးစပ္ထဲ ထည့္ေတာ့ မ်က္ရည္ေတြ... တေပါက္ေပါက္ စီးက်လာေတာ့တယ္...။

မိန္းမႀကီးက သူ႔ေယာက်္ား စားတာေတြ႔ေတာ့ မ်က္ႏွာမွာ အၿပံဳးေတြနဲ႔ ဇြန္းကို ယူၿပီး
စားေတာ့တယ္။ ဖက္ထုပ္ ပါးစပ္ထဲကိုလည္း ေရာက္ေရာ.. မ်က္ရည္ကလည္း ပန္းကန္း
လံုးထဲကို က်သြားတယ္။ ဒီ ဇနီးေမာင္းႏွံက ဒီလိုနဲ႔ မ်က္ရည္ေရာတဲ့ ဖက္ထုပ္ တဝက္စီ
ကို စားလို႔ ကုန္သြားတယ္..။
ဇြန္းကို ခ်ၿပီးၿပီးခ်င္း .. ေယာက္်ားက မိန္းမကိုေမးတယ္.. " ဗိုက္ ဝၿပီလား ..."
မိန္းမက ေခါင္းခါတယ္ ၊ ေယာက်္ား ျပာသြားတယ္။ ရုတ္တရက္ သူသတိရလိုက္တယ္။
ခါးကို ကုန္းၿပီး ေျခႏွင္းကို ခၽြတ္ၿပီး ေျခနင္း ေအာက္ခံ သားရည္ျပား ေအာက္ကို လွမ္းယူ
လိုက္တယ္။  ၅ဝဝ တန္ တရြက္ ထြက္လာတယ္။ သူအံ့ၾသၿပီး လက္ထဲက ၅ဝဝတန္ ကို
ေၾကာင္ ေငးေနမိတယ္ ..။
မိန္းမႀကီးက ၿပံဳးၿပီး " အဲဒီ လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္၂ဝ တုန္းကေလ.. ရွင္ ကၽြန္မကို ေငြ ၅ဝ ပဲ ရွိေတာ့
တယ္ ဆိုၿပီး ဖက္ထုပ္တပဲြတည္း ဝယ္းေကၽြးခဲ့တယ္..၊ တကယ္ေတာ့ ရွင့္မွာ ေနာက္ထက္
၅ဝ ရွိေသးတယ္။ ေျခနင္းက ေအာက္ခံ သားရည္ျပားေအာက္ထဲမွာ ဖြက္ထားတယ္ ...။
ကၽြန္မသိပါတယ္ .. ရွင္က အဲဒီ ၅ဝနဲ႔ ကၽြန္မ ဗိုက္ဆာရင္ ေနာက္ထပ္ စားရေအာင္ ဖြက္ထား
ခဲ့တာ.. ဒါေပမယ့္ အဲဒီတုန္းက ရွင္လဲ ဖက္ထုပ္တဝက္ စားလိုက္ေတာ့ ကၽြန္မ ဗိုက္မဝေသးဘူး
ဆိုတာ သိလို႔ .. ေနာက္တပြဲ ထပ္မွာ စားခဲ့ၾကတယ္ေလ''...သက္ျပင္းေလးတစ္ခ်က္ခ်ၿပီး-
 ''ရွင္ လုပ္ခဲ့ဖူးတာေတြကို ျပန္မွတ္မိေသးတယ္ေနာ္...အဲဒီ ၅ဝဝ- ဖြက္တာ အလကား
မျဖစ္ေတာ့ဘူး"
ေယာက်္ားက ပိုက္ဆံကို စားပြဲထိုးမေလးကို ေပးတယ္...။
" အကိုတို႔ကို ေနာက္တပြဲ ထပ္ေပးအံုးကြာ.."
စားပြဲထိုးမေလးက ပိုက္ဆံကို မယူပဲ... အေျပးေလးထြက္သြားတယ္ ..ခဏၾကာေတာ့
လက္ထဲမွာ ဖက္ထုပ္ ပူေႏြးေႏြး တပြဲ ပါလာတယ္ ...။
ေယာက်္ားက မိန္းမရဲ႕ ပန္းကန္ထဲကို တဝက္ ခြဲထည့္ေပးတယ္။ " ပူတုန္းေလး စား

လိုက္အံုး.."
မိန္းမက နည္းနည္းမွ မလႈပ္ပဲ ေျပာတယ္။
" စားၿပီးရင္ေတာ့ ကၽြန္မတို႔ လမ္းေလွ်ာက္ အိမ္ျပန္ၾကရေတာ့မယ္၊ ရွင္ကၽြန္မကို အျပစ္မဆိုနဲ႔
ေနာ္ .. ကၽြန္မကလည္း လမ္းမခြဲခင္ေလး ရွင္နဲ႔ အရင္ကလို ဒုကၡနဲ႔ ဗိုက္မဝတဲ့ ဒဏ္ကို အတူတူ မွ်ေဝခံစားခ်င္လို႔ပါ...။
ေယာက်္ားဆီက ဘာအသံမွ ထြက္မလာဘူး။ ေခါင္းႀကီး ငံု႔လို႔ ..၊ ဖက္ထုပ္ေတြ တလုတ္ၿပီး
တလုတ္ ... အရည္ေတြလဲ အကုန္လံုး ေမာ့ေသာက္လိုက္တယ္ ။ ေျပာင္းသလင္းခါ ေနေအာင္
စားၿပီး ... မိန္းမကို ေလာတယ္။
" ျမန္ျမန္စား .. စားၿပီးရင္ ငါတို႔ လမ္းေလွ်ာက္ျပန္ရအံုးမယ္.."
မိန္းမက " ရွင္စိတ္ခ်ပါ... ကၽြန္မ ကတိတည္ပါတယ္..၊ အိမ္ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ ကြာရွင္း

စာခ်ဳပ္မွာ လက္မွတ္ထိုးေပးမယ္၊ ေငြလည္း တျပားမွ မယူဘူး၊ ရွင္ ဘယ္မိန္းကေလးနဲ႔
ပဲ ႀကိဳက္ႀကိဳက္ ၉-ေယာက္ ၁ဝ ေယာက္ ယူယူ ... ကၽြန္မနဲ႔ ဘာမွ မဆိုင္ေတာ့ပါဘူး "
ေယာက္်ားႀကီးက အားေခါင္သံႀကီးနဲ႔ ေအာ္ေျပာတယ္ " အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ ငါ အဲဒီ ကြာရွင္း
စာခ်ဳပ္ကို မီးရိႈ႕ပစ္ပါ့မယ္ဟာ...ဟုတ္ၿပီလား..? "
ေျပာအၿပီးမွာ... သူ ရွိဳက္ႀကီးတငင္ ငိုေျပာတယ္.." ငါမွားသြားတယ္ မိန္းမ ... ငါ့ ဦးေႏွာက္ထဲ
ေရဝင္လို႔ အဲလို မွားခဲ့မိတယ္. .."
မိန္းမႀကီးက ၿပံဳးၿပံဳးေလးနဲ႔ ေအးေအးေဆးေဆး ဖက္ထုပ္ ပန္းကန္ တဝက္ကို ကုန္ေအာင္

စားလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ စားပြဲထိုးမိန္းကေလးကို...
" ညီမေရ ေဘလ္ရွင္းမယ္ေနာ္"
တခ်ိန္လံုး ေဘးကေန ၾကည့္ေနတဲ့ hotel သူေ႒း ဦးဝင္းစိန္ သတိျပန္ဝင္လာၿပီး...

စားပြဲဝုိင္းရွိရာကို လာခဲ့တယ္ ။ ေငြေပးေနတဲ့ မိန္းမႀကီး လက္ကို တားၿပီး အိပ္ထဲကေန
၁ဝဝဝ တန္ ၅-ရြက္ ထုတ္ေပးတယ္..။ 
" မင္းတို႔ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ ကြာရွင္းစာခ်ဳပ္ မီးရွိဳ႕ပစ္ဖို႔ေတာင္ ဆံုးျဖတ္ၿပီးၿပီပဲ၊ အိမ္ကိုလဲ
လမ္းေလွ်ာက္ မျပန္နဲ႔ေတာ့.."
လင္းမယားႏွစ္ေယာက္လံုး ဘာမွ နားမလည္ဘဲ ဦးဝင္းစိန္ကို ေငးၾကည့္ေနၾကတယ္။
ဦးဝင္းစိန္က ၿပံဳးၿပီး.." မင္းတို႔က ငါ့ရဲ႕ ေဖာက္သည္ေဟာင္းႀကီးေတြပဲေလ။ လြန္ခဲ့တဲ့
အႏွစ္၂ဝ တုန္းက ဖက္ထုပ္ဆိုင္ကလဲ ငါ့ဆိုင္ပဲ... အဲဒီ အခ်ိန္တုန္းက ဖက္ထုပ္က ငါ့မိန္းမ
လက္ရာကြ " ေျပာၿပီး...
ပိုက္ဆံကို ေယာက်္ားလက္ထဲ အတင္း ထည့္ၿပီး လွည့္ထြက္သြားတယ္။
ဦးဝင္းစိန္ ရံုးခန္းထဲလဲ ေရာက္ေရာ... စားပြဲ အံဆြဲထဲကေန စာစီၿပီးသား ကြာရွင္းစာခ်ဳပ္ စာရြက္ေလးတရြက္ထြက္လာတယ္။
" ေအာ္ ... ငါလဲ ဦးေႏွာက္ထဲ ေရဝင္ၿပီး မွားခ်င္ခဲ့တာပဲ "..။

လမ္းခြဲေတာ့မယ္ဆိုရင္ ေတြးၾကည့္ပါ... အရင္က အတိတ္ေဟာင္းေတြမွာ ဒုကၡဆင္းရဲ မွ်ေဝ

ခံစားခဲ့ဖူးတဲ့ သူဟာ တေလွ်ာက္လံုး လက္တြဲလာခဲ့ၿပီး အသင္တို႔ရဲ႕ ဇာတ္လမ္းေတြ
ဤမွ်  မတိုေတာင္းပါဘူး...။
 

အခ်ိန္ေတြ တေရြ႕ေရြ႕ တြားေနလို႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြကို ႏွလံုးသား ေခ်ာင္တခုမွာ ပိတ္ထားမိခဲ့ၾကတယ္။ တကယ္ေတာ့ သင့္ကို ခ်ိဳၿမိန္သာယာတဲ့ စကားနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္
ေခ်ာ့ေျပာေနတဲ့သူဟာ သင့္ကို အခ်စ္ဆံုးသူ မဟုတ္ပါဘူး။ ခုလို ေငြေလး ၅ဝဝ-ကို
ဖြက္ၿပီး လိုအပ္ခ်ိန္မွာ သင့္ကို အနစ္နာခံ ဂရုစိုက္ကာ ေနာက္ဆံုး စားစရာေလး ေကၽြးၿပီး ငါမဆာဘူးလို႔ ေျပာမယ့္သူ သာလွ်င္ သင့္ကို အခ်စ္ဆံုးသူပါ။
***************************************************************************

ဇာတ္လမ္းေလးကို ၾကည့္ၿပီး (ဇနီးမယား) မိန္းမဆိုတာ ဘာလဲ သိၿပီလား ?
 

မိန္းမဆိုတာ သင္ ႏွစ္သက္မယ့္ လက္ေဆာင္ေလးတခု ဝယ္ေပးဖို႔ ေငြေတြစုၿပီး အစားေလ်ာ့
ေနတယ္လို႔ ေျပာမယ့္ " ငပိန္း မေလး" ပါ။
 

မိန္းမဆိုတာ သင့္ကို ခ်စ္လို႔ က်န္တဲ့သူေတြကို လ်စ္လ်ဴရွဳၿပီး သင့္ေဘးမွာ တေျဖးေျဖး
အိုစာတဲ့အထိ သစၥာရွိစြာ ေနသြားမယ့္ "အရိုး အ,အ မေလး" ပါ။
 

မိန္းမဆိုတာ သင့္ကို တျခားမိန္းကေလးအေၾကာင္း မေျပာဖို႔၊ မၾကည့္ဖို႔၊ မခ်ီးက်ဴးဖို႔ကို
အၿမဲေျပာေနမယ့္ " သဝင္ေၾကာင္ မေလး" ပါ။
 

မိန္းမဆိုတာ ဖုန္းထဲမွာ သင္ပို႔သမွ်  Message ကို သိမ္းထားၿပီး အႀကိမ္ႀကိမ္ ျပန္ဖတ္ၿပီး 
ေပ်ာ္ေနတတ္တဲ့ "အခ်စ္ရူးမေလး" ပါ။
 

မိန္းမဆိုတာ သင္ ဘယ္ေဘာင္းဘီေလးေတြ႔ခဲ့လို႔ ႀကိဳက္တယ္ေျပာမိရင္ တၿမိဳ႕လံုး မရမက
ရွာၿပီး ဝယ္ေပးမယ္၊ ၿပီးေတာ့ လမ္းႀကံဳေတြ႔လို႔ ဝယ္ေပးခဲ့တယ္လို႔ ေျပာမယ့္
"အပိုေတြ မေျပာတတ္တဲ့ မုသားမေလး" ပါ။
 

မိန္းမဆိုတာ သင္ သူမေဘးမွာ မရွိခ်ိန္မွာ သင့္ကို အရမ္းသတိရၿပီး ဖုန္းကို ကုိယ္နဲ႔ မကြာ
ထားကာ ေန႔တုိင္း ဖုန္းေမွ်ာ္ေနတတ္တဲ့ "သနားစရာ မိန္ကေလး" ပါ။
 

မိန္းမဆိုတာ တျခားသူရဲ့ ညစ္ေပေနတဲ့ အိကၤ် ီကို ျမင္တာနဲ႔ ရြံတတ္ေပမယ့္.. သင္ရဲ႕ နံေစာ္ေနတဲ့ ေျခအိတ္အစံုကို မၿငီးမျငဴ ေလွ်ာ္ဖြတ္ေပးတတ္တဲ့ "ငေပါမေလး" ပါ။
 

မိန္းမဆိုတာ သင့္ကို မေကာင္းေျပာတဲ့ သူေတြနဲ႔ ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္ ရန္ျဖစ္ေနမယ့္
"ငစြာ မေလး" ပါ။
 

မိန္းမဆိုတာ လူၾကားမွာ ဘယ္ေလာက္ႀကံ့ခိုင္ၿပီး ေတာ္ေနပါေစ သင့္ေရွ႕ေရာက္ရင္
ကေလးဆန္ဆန္ ခၽြဲႏြဲ႔ေနမယ့္ "ကေလးမေလး" ပါ။
 

ေယာက်္ားေလးမ်ား မွတ္သားၾကပါ။ မိန္းမဆိုတာ သင္ သူမရဲ႕အနစ္နာကိုပဲ ခံရမယ္လို႔
ခြင့္ျပဳထားသူပါ...။
သူမ ရွိၿပီးေနၿပီမို႔ တျခားမိန္းကေလးကို သတိမရေစေတာ့တဲ့သူဟာ မိန္းမပါပဲ။
သူမအတြက္ ဘယ္ေလာက္ကုန္ကုန္ ကပ္ေစးမနဲ သူမႀကိဳက္မယ္ဆိုရင္ ဝယ္ေပးဖို႔အသင့္
ရွိေနတယ္ဆိုရင္ သူမဟာ မိန္းမပါပဲ။
 

သူမအတြက္နဲ႔ အရင္က သင့္ရဲ႕ေယာက်္ားမာန အတၱေတြကို ေလ်ာ့ခ်ၿပီး လိုက္ေလ်ာတတ္ အေလွ်ာ့ေပးတတ္ေနၿပီဆိုရင္ သူမဟာ မိန္းမပါပဲ ..။
သူမေရွ႕မွာ အိုးခြက္ပန္းကန္ ေဆးေနရရင္ေတာင္ အရမ္းခန္႔တယ္လို႔ ခံစားမိရင္
သူမဟာ မိန္းမပါပဲ ...။
 

သူမေၾကာင့္ တာဝန္ သိတတ္လာၿပီး၊ သူမတသက္လံုး စိတ္ခ်မ္းသာေနမယ္ဆိုရင္
ဘယ္ေလာက္ ပင္ပန္းပင္ပန္း ေက်နပ္ႏိုင္ခဲ့ၿပီဆိုရင္ သူမဟာ မိန္းမပါပဲ...။
 

သူမရဲ႕ အေအးမိ ဖ်ားနာျခင္းကို စိတ္ပူတတ္ၿပီး၊ သူမ ထမင္းတပန္းကန္ ပိုစားရင္ကိုပဲ
ေပ်ာ္ရႊင္မိမယ္ဆိုရင္ သူမဟာ မိန္းမပါပဲ...။
 

သူမအတြက္ မိုးအံု႔ေနၿပီဆိုတာနဲ႔ ထီးမိုးေပးဖို႔ အၿမဲသတိရေနၿပီဆိုရင္ သူမဟာ မိန္းမပါပဲ.။
အထက္မွာ ပါတဲ့ အခ်က္ေတြ အားလံုး ရွိမယ္လို႔ မဆိုလိုပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတာ ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။
မ်က္စိေရွ႕မွာ ရွိၿပီးသားသူကို တန္ဖိုးထားတတ္ရမယ္။
တန္ဖိုးထားတတ္တဲ့သူက နားလည္လာမွာပါ။
တန္ဖိုးထားတတ္ၿပီးဆိုရင္ သာယာတဲ့ ဘဝကို ပိုင္ဆိုင္ၿပီပဲ "
By ဟိုေကာင္ေလး

Very Good.... ToeToe

0 comments:

Post a Comment

ေလးဆူဓာတ္ပုံ ေရႊတိဂုံ

Myanmar flag


မဂၤလာရိွေသာ အသံမ်ား

My Shape


peace

ဒီလုိ ခ်စ္ခ်စ္ ခင္ခင္ ေနေစခ်င္ပါတယ္...

သင္ေသသြားေသာ္...


သတိေပး စကား


သင့္ရဲ႕အေတြးအေခၚေတြကို ဂရုစိုက္ပါ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ သူတုိ႔ဟာ
သင့္ရဲ႕စကားလုံးေတြ ျဖစ္လာမွာမုိ႔လုိ႔ပါပဲ။

သင့္ရဲ႕စကားလုံးေတြကို ဂရုစိုက္ပါ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ သူတို႔ဟာ သင့္ရဲ႕လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ ျဖစ္လာမွာမို႔လုိ႔ပါပဲ။

သင့္ရဲ႕လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကို ဂရုစိုက္ပါ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိေတာ့ သူတို႔ဟာ သင့္ရဲ႕အေလ့အက်င့္ေတြ ျဖစ္လာမွာမို႔လုိ႔ပါပဲ။

သင့္ရဲ႕အေလ့အက်င့္ေတြကို ဂရုစုိက္ပါ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိေတာ့ သူတို႔ဟာ သင့္ရဲ႕ကိုယ္က်င့္တရားေတြ ျဖစ္လာမွာမို႔လုိ႔ပါပဲ။

သင့္ရဲ႕ကိုယ္က်င့္တရားေတြကို ဂရုစိုက္ပါ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိေတာ့ သူတုိ႔ဟာ သင့္ရဲ႕ကံၾကမၼာေတြ ျဖစ္လာမွာမို႔လို႔ပါပဲ။

သင့္ရဲ႕ကံၾကမၼာေတြဟာ သင့္ရဲ႕ဘဝျဖစ္လာလိမ့္မယ္။
မွန္ကန္စြာ ေတြးေတာ ဆင္ျခင္ သုံးသပ္ ေဝဘန္ပိုင္းျခား စိစစ္ၿပီးမွ
သိျမင္လာရတဲ့ သစၥာတရားထက္ ျမင့္ျမတ္တဲ့
ဘာသာေရး... ဘာသာတရားဆိုတာ မရိွဘူး။ (ဒလုိင္းလားမား)

ေပ်ာက္ဆုံးေနေသာ နိဗၺာန္ဘုံ

ဖြင့္မိေသာ တံခါးမ်ား

Blog Archive

လာလည္ၾကသူမ်ား


widget

အို မိတ္ေဆြ

********** ..... ဆဝါဒီး ခပ္ .....********** ဒီဆိုဒ္ေလးက က်ေနာ္ အလြယ္တကူ ျပန္ၾကည့္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ စုထားတဲ့ မွတ္စုေလးပါ... နည္းပညာ မကၽြမ္းတာနဲ႔ အခ်ိန္သိပ္မရတာနဲ႔ မျပင္ႏိုင္ပဲ အစုတ္ေလးပဲ သုံးႏိုင္တာမို႔ မ်က္စိလည္ၿပီး ေရာက္လာတဲ့ မိတ္ေဆြမ်ား နားလည္ေပးေစခ်င္ပါတယ္...